6
دلتنگی های آدمی را
باد ترانه یی می خواند،
رویاهایش را
آسمان پر ستاره نادیده می گیرد،
و هر دانه ی برفی
به اشکی نریخته می ماند.
.
سکوت
سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق های نهان
و شگفتی های بر زبان نیامده.
.
در این سکوت
حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو
و من.
+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم شهریور 1387ساعت 4:21 توسط رهگذر
|
